Kształtowniki, rury, blachy, pręty stalowe i odlewy staliwne należy przyjmować według norm hutniczych i aktualnych programów produkcji, dobierając gatunek stali (skład chemiczny) oraz jej właściwości mechaniczne, technologiczne i eksploatacyjne odpowiednio do rodzaju i przeznaczenia elementu konstrukcyjnego. Konstrukcje spawane należy projektować ze stali spawalnej.

Konstrukcje przeznaczone do eksploatacji w warunkach sprzyjających kruchemu pękaniu należy projektować ze stali o odpowiedniej udarności gwarantowanej atestem. Model obliczeniowy konstrukcji powinien odwzorowywać wszystkie istotne parametry i czynniki mające wpływ na zachowanie się konstrukcji w rozpatrywanym stanie granicznym to jest: obciążenia i oddziaływania, właściwości materiału, cechy geometryczne oraz sztywność (podatność) elementów, połączeń i więzi podporowych (stężeń).

Stopień złożoności modelu obliczeniowego powinien być uzasadniony z punktu widzenia ważności zadania projektowego. Siły przekrojowe i przemieszczenia konstrukcji należy wyznaczać metodami mechaniki budowli wg teorii I rzędu, a w uzasadnionych przypadkach - według teorii drugiego rzędu przy założeniu sprężystego modelu materiału. Gdy zastosowanie analizy obliczeniowej jest utrudnione lub jej wyniki wzbudzają wątpliwość, to siły przekrojowe i przemieszczenia należy wyznaczać na podstawie badań doświadczalnych.

Konstrukcje lub elementy konstrukcji szczególnego typu lub przeznaczenia, w tym konstrukcje prototypowe przeznaczone do seryjnej produkcji, powinny być poddane próbom obciążenia. Sprawdzenie konstrukcji ze względu na stany graniczne użytkowania ma na celu niedopuszczenie do nadmiernych ugięć, przemieszczeń i drgań, utrudniających lub uniemożliwiających prawidłową eksploatację obiektu. Do obliczeń należy przyjmować wartości charakterystyczne obciążeń (yf = 1).

Przy obliczaniu ugięć i przemieszczeń konstrukcji nie uwzględnia się: współczynników dynamicznych, osłabienia elementów otworami na łączniki, obciążenia stałego w przypadku konstrukcji z podniesieniem wykonawczym, wzrostu przemieszczeń spowodowanego efektami drugiego rzędu. W przypadku belek obetonowanych, a także belek monolitycznie zespolonych z płytami stropowymi można uwzględniać w obliczeniach współpracę belki stalowej z betonem.